Lieve allemaal,

Wat is het toch een bizarre zomer! Ik geniet er met volle teugen van, terwijl ik me realiseer dat het niet normaal is. Maar omdat het is wat het is, kan je er maar beter van genieten. Ik zit dan ook héérlijk in mijn vel!!!
Ik ben blij en gelukkig!
Geluk begint met dankbaarheid!!

Tochten blijf ik lopen…of het nu samen met Wim, Victor, Ilse of met iemand anders is. Het hoort gewoon bij mij, zoals de zee bij het strand. Met Victor nog wat kilometers gemaakt voor de 4 daagse, met Wim het Westerborkpad vervolgen en met Ilse oefenen voor ons monster project, de 105 van Leeghwater.En dat er af een toe een weekendje aan vast hangt, dat is gewoon mooi meegenomen. In Limburg een leuk Auberge geboekt samen met Vic en As en gelijk in de buurt deelgenomen aan een wandeltocht. Echt prachtig zo in en rond het Geuldal.

Met Joke en Joop zijn we in Woerden een moord op gaan lossen. Wat is Woerden leuk!!! Dat is een plek waar ik wel zou willen wonen. Het is een stad, maar toch klein en knus. Zo n gezellig centrum met allemaal restaurantjes. Ik ga dit zeker in de gaten houden.
Ook zijn we niet vies van een festival. Dit keer in het Goffertpark in Nijmegen….tribute bands. Een feestje!!

We zijn ook nog een weekendje in de buurt van Ommen geweest. Wim had van mij voor zijn verjaardag een zweefvlucht gekregen, waar hij heel veel zin in had. Ooit heeft hij gezegd tegen mij dat ie soms droomde dat ie kon vliegen. Vandaar mijn kado. Er was eerst een briefing met info over de vlucht en ze hadden ook nog een lunch met elkaar. Het was niet zonnig, maar wel mooie wolken. Hij vond het super leuk! Hij mocht zelfs 3x naar boven en de laatste keer mocht hij zelf sturen en bleef hij 23 minuten in de lucht. Fantastisch!! Ik heb 1 vlucht afgewacht en ben daarna een ronde gaan lopen in de omgeving. Speedtempo!! Ik eindigde in een mega-bui, maar dat mocht de pret niet drukken. Een heerlijke dag en een geweldig weekend!

En omdat ik het toch over lopen heb….met Robin en Jan een Kennedymars gelopen in Etten-Leur. Vrijdags om 22.00 uur begonnen en zaterdag om  11.40 uur waren we weer binnen. Heerlijk gelopen met de mannen! We hebben hetzelfde tempo en dat is lekker. Alleen waren de rustplekken prima verzorgd, maar niet gezellig. De mensen waren zelfs een beetje chagrijnig. Maar met elkaar liep het heel fijn!

Oud collega s Diana en Gisella zijn bij mij komen eten. Alles onder een lekker zonnetje in de tuin. Muziekje, drankje, gezelligheid….zo fijn met deze meiden.
Naast een etentje met cliënten en collega’s, heb ik ook met m’n werk een teamuitje gehad in Veghel met als thema  “undercover”. Daar woont Nicole (inmiddels ex collega) in een prachtig huis met een mega tuin. We hebben ook weer een moord opgelost, maar dan in 2 groepen. Hapje en drankje erbij, een hele gezellige dag.

Ja, en een weekje Zakynthos slaan we ook niet over. Heerlijk om ze allemaal weer te zien. Ik hou gewoon van het eiland en van alle lieverds daar.
En omdat ik zo n fan ben van Griekenland, heb ik mijn 60ste verjaardag gevierd in Griekse stijl. We mochten het feestje houden bij vrienden in een loods. Die hebben Wim en ik helemaal omgetoverd in Griekse sferen. Alles blauw/wit aangekleed, witte doeken, doeken met Grieks tafereel,  zuilen, een Griekse foodtruck, een DJ en een ijsbuffet van Jan en Wil Non. Iedereen was ook in het blauw/wit, wat was het grandioos! Ik heb genoten met alle lieve familie en vrienden om me heen. Jasper en Edwin hebben ook nog een nummer gezongen. Ik was helemaal perplext, had ze nog nooit horen zingen samen. Echt zo mooi, kippenvel. Ik zit af en toe nog na te genieten van alles.
De kleinkinderen had ik niet gevraagd, want die zouden er echt niets aan hebben, dus 2 weken later hebben we ze ’s middags opgehaald van school en dagverblijf. Daarna doorgereden naar de speeltuin van het Westerpark. Dat was al een groot succes! Daarna buiten eten bij Snowworld. Mila had een groot bord  patat met kip-nuggets, Fenne Wim en ik een pizza en Jesse een pizza bambino. Na 1 stuk te hebben gegeten zei Jesse, ik vind het niet lekker. Dus wat patatjes van Mila haar bord gehaald en hij mocht ook nog kip-nuggets van haar. Maar het schaaltje appelmoes wat op Mila haar bord stond, dat had Jesse ook wel trek in. Dus….Mila, mag ik ook jou appelmoes? Ja hoor, zei ze. Wat doet Jesse…hij pakt een stuk pizza , haalt het door de appelmoes en eet op die manier z’n hele pizza op. Wat een komiek is het toch. Een lekker joch. Thuisgekomen met z’n 3-en onder de douche (1 groot feest) en lekker naar bed. Normaal komt Mila om 5 uur al, maar de eerste die naar beneden kwamen waren Fenne en Jesse. Om kwart over acht ben ik maar eens bij Mila gaan kijken. Ze kwam overeind en zei…..ik heb een poepbroek! Dan gaan we daar wat aan doen meid. Rond de middag hebben we ze weer thuis gebracht. Wat hebben we genoten van de 3 kanjers!!
Omdat mijn ex collega s niet op mijn feestje konden komen door omstandigheden, heb ik een heerlijke high tea van ze aangeboden gekregen afgelopen week. Dit was ook weer zo lief van ze…wat was het gezellig.

Zwager Cees is 80 jaar geworden en vierde het in een gezellig restaurant in het bos in Putten, vriendin Tineke werd 65 jaar, en Edwin werd 35 jaar. En omdat alles gevierd moet worden…. weer een feestje 🙂
Wat ook weer 1 groot feest was, dat was de 4 daagse. Op zaterdag al met Theo en Ilse, Paul en Carolien. We zijn met elkaar de stad in geweest en hebben al lekker de sfeer mogen proeven van de feestweek in Nijmegen. Zondag en maandag met onze wandelvrienden doorgebracht met de nodige biertjes. En dan daarna 4 dagen wandelen. Wim en ik hebben nog nooit zo’n relaxte 4 daagse meegemaakt. Het ging ons makkelijk af al zeg ik het zelf. Ik heb er dan ook niets aan overgehouden, zelfs geen dikke voeten (wat ik normaal wel heb). Wim had maar 2 blaartjes, is ook wel eens anders. En omdat de 4 daagse dus zo geweldig zijn verlopen, durfde ik het aan om de vrijdag daarop de ronde van Leeghwater te lopen. 105 km binnen 24 uur.
Ilse en ik stonden klaar om 20.00 uur van start gaan, maar omdat Ilse een kennis zag liepen we met z’n 3en op. Maar ik merkte al snel dat die dame langzamer liep dan ons. Ik hield steeds in, maar dat zat me niet lekker. Dus vroeg ik aan Ilse….normaal lopen we harder, zullen we er een tandje bij doen? Waarop die dame zegt, harder dan dit ga ik niet. En Ilse gaf aan niet zo hard te kunnen als ik (wat we naar mijn mening in België wel hadden gedaan) en dat ik maar moest gaan. Dus trok ik mijn plan en ben alleen verder gegaan en dus ook de nacht in. Dat vond ik best spannend, maar al gauw liep ik met Norbert. Hij had hetzelfde tempo en zo konden we heel wat kilometers samen lopen. Mooie verhalen gehoord over bv het droogleggen van Leeghwater. Later liep ik weer met Richard (en Rob), een kaasdrager in Alkmaar. Wat kon hij leuk vertellen! En veel later weer met René, hij had een lekker muziekje bij zich en dat kon ik wel even gebruiken.  Maar wat ging het lekker en wat ging het snel…Ik belde Wim om te vertellen waar ik was en hij zei “Niet normaal Yvon….als je zo doorgaat, dan ben je echt snel binnen”. 5 km voor de finish kreeg ik het mentaal een beetje zwaar en voelde ik wat tranen opkomen. Ik moest mezelf toespreken en dat werkte! Toen ik bij een rustpost kwam en er iemand mij vertelde dat ik de 2de dame was, toen kreeg ik vleugels. En even voor de finish komt Wim mij tegemoet lopen. Blij om hem te zien! Ik huppelde over de finish!! Ik was om 14.40 uur binnen en ik had het gefikst in mijn eentje!! Wel met 2 blaren aan 1 voet en een dikke spier in mijn knieholte, maar je voelt het dan even niet. De euforie overheerst. Ik heb ook bij een interview van een Noord Hollands dagblad gezegd…”Blaren zijn voor even en trots is voor altijd”.
Als ik zo mijn belevenissen opschrijf, realiseer ik me hoe dankbaar ik ben dat ik dit allemaal mag beleven.

En nu zijn we een week verder en alles is weer hersteld. Ik heb alweer een week gewerkt. Straks komen Paul en Carolien bbq-en en blijven we van alles genieten wat eigenlijk het belangrijkste is.
En staat weer me een drukke week te wachten, maar daar volgende keer meer over.

Liefs van mij,
Yvon.
Ps. Fenne had een dans-optreden in het Theater in Zoetermeer, ook weer trots!
En ook weer voor 2 vakantieparken mogen figureren. Foto’s komen volgende keer.

Lieve allemaal,

Het is tijd…de hoogste tijd…dat ik weer wat van mezelf laat horen.
Het gaat zo lekker bij ons, ondanks dat het deze week alweer een jaar geleden is dat we Luca hebben verloren en dat onze schoondochter het op het nippertje heeft gered. We beleven alles weer opnieuw.
Maar dat neemt niet weg dat we ook hele fijne tijden beleven nu.
Zo zijn Wim en ik een weekend naar Limburg geweest om onze 43-jarig samenzijn te vieren (onder het mom van…alles vieren 🙂 )Een mooi kasteeltje in een mooie omgeving, zo lekker! De nodige kilometers weer gelopen. Maar goed die kilometers lopen we toch wel, want we zijn weer ingeloot van de Nijmeegse 4-daagse. Daarom zijn we verder gegaan aan het Westerborkpad  daar hebben we inmiddels wat etappes van gelopen. Een mooie tocht en erg indrukwekkend. Zoals jullie weten ga ik met Ilse 105 km lopen (dodentocht Noord-Holland) en ook ga ik met Jan en wat andere in mei een Kennedymars lopen. Ik word er blij van!!

Op een dinsdag in februari waren Fenne en Jesse bij ons, omdat ze een studiedag hadden . We zijn naar het Archeon geweest met ze. Dat was zo ontzettend leuk! Het was zo rustig en zo konden ze van alles doen. Het hoogtepunt voor ze was wel boogschieten. Jesse zei naar 1 pijl die een paar meter voor hem uit eindigde….hier ben ik zo goed in!! Hij is wel 4x terug geweest, zo leuk! Omdat de activiteiten buiten ivm het weer nog niet door konden gaan, was er binnen een goochelshow. Echt briljant en niet alleen voor de kinderen. Jesse en Fenne wilden graag bij ons zitten, omdat ze niet wisten wat er komen ging. Maar omdat we wel even moesten wachten tot ze zouden beginnen, gingen ze steeds verder naar voren zitten. Uiteindelijk zaten ze vooraan. De goochelaar deed wat trucjes en op een gegeven moment zegt hij….ik zoek een assistent. En we zien tot onze verbazing Jesse z’n vinger de lucht in gaan. Hij wordt uitgekozen om naar voren te gaan. De goochelaar heeft 2 touwtjes en Jesse krijgt een toverstaf in z’n hand. Hij moet hem op het juiste moment gebruiken en als hij ermee slaat, dan zijn die 2 touwen ineens 1 geworden. Als je Jesse z’n gezicht had gezien, zo van….heb ik dat gedaan??? Wat was het geweldig om hem zo te zien.
Aansluitend bij ons thuis de pizzarette gedaan en zo ontstaat er weer een topdag.
En ja, dan gaan we natuurlijk ook een dag met Mila op pad. Ze kwam gezellig een nachtje slapen. De volgende dag eerst naar het Theater voor een voorlees voorstelling voor peuters. Mila vond het geweldig, ze keek haar ogen uit!! Daarna naar Den Haag om poffertjes te eten. Dat er altijd wel in, ook bij ons 🙂
Zo genieten die kleinkinderen.

Ook met elkaar een lang weekend naar de Katjeskelder in Oosterhout geweest. Wat een geweldig weer hadden we. Heerlijk bij het huisje met een wijntje in het zonnetje, terwijl de eekhoorntjes de nootjes komen opeten. Een dag naar de Beekse Bergen, wat zeker een 27 jaar geleden was dat we daar geweest zijn. Een mooi park waar iedereen van heeft genoten. Dan nog een duik in het zwembad op het park. Wat zijn de kids watervrij, zo leuk om te zien. Mila moest even wennen, maar al gauw wilde ze het water niet meer uit.
Dit gaan we er ook weer inhouden, haha

Zelf zijn we een week naar Egypte geweest. Oh oh oh, wat was dat heerlijk. Het begon wel dramatisch…..We kwamen s avonds om 19.45 uur aan en we mochten nog even iets gaan eten. Na het eten brachten ze ons naar de kamer, maar toen de deur open ging rook ik het al…..wat een chemische lucht!! Hier ga ik niet in slapen, zei ik tegen Wim. We doen de ramen even open en gaan wat drinken en dan is straks de lucht weg. Wim had nog wel de kluis uitgeprobeerd en nadat het werkte heeft ie de waardevolle spullen er in gedaan. Wij gingen wat drinken en na een uurtje of 2 gingen we terug naar de kamer en de lucht was nog steeds aanwezig. Ik ga vragen of we een andere kamer krijgen zei ik. Oke, dan haal ik de spullen uit de kluis zei Wim. Hij probeert de kluis en je raadt het al…niet open te krijgen. Pfff….Wij naar de receptie. Ik leg hem uit over de kamer en hij zegt, morgen heb ik een andere kamer. Dan slaap ik vannacht buiten zei ik. Komt er een andere bij en die zei, nee dat gaan we regelen en al snel had ie een kamer, zelfs met zeezicht. Wil je ook een kluissleutel meenemen, want de kluis krijgen we niet open. Dat was geen punt, die ging hij meenemen. De kamer was top daar was ik super blij mee. Wij terug om spullen te halen en de kluis open te krijgen. Maar wat ie ook probeerde, de kluis ging niet open. Even de technische dienst bellen. Die kwamen! 3 man sterk. Ook die kregen hem niet open….ik was er al helemaal klaar mee. Als de vakantie al zo begint 🙁  Er werd gebeld met de manager en die gaf groen licht om hem open te breken (er was wel 3x gevraagd aan Wim wat er in de kluis zat om hunzelf in te dekken) De kluis werd er helemaal uitgehaald en met een schroevendraaier en veel geweld ging ie open. Een pak van mijn hart! De dagen daarna waren alleen maar geweldig en leuk en gezellig. En ook weer een super leuk stel  ontmoet!! Gezellige avondjes met elkaar doorgebracht. Mijn gevoel zegt dat we elkaar nog een keer gaan opzoeken. En Mussa, een super lieve Egyptenaar die iedere dag ons bedje op het strand klaar had. Hij zei ons volgende keer bij tijds te appen en dan moesten we op Hurghada vliegen waar hij ons zou afhalen. Dan zouden we met elkaar naar zijn moeder gaan die dan lekker gaat koken voor ons en aansluiten laat hij ons Luxor zien. Dat is iets wat we misschien nog gaan doen ook. We hebben zijn nummer (nog steeds contact) en wie weet…..Ook mochten we bij 2 verschillende restaurants (a la card) eten. Dus wij naar de Italiaan. Heerlijk eten, veel en super gezellig! De ober was ook weer zo n toffe peer! Hij liep overal en nergens en op het moment dat de kok eten klaar had en het uitgeserveerd moest worden, was de ober nergens te bekennen. Dus ik knik naar de kok zo van….zal ik het even doen? Hij lachen en voordat hij het wist liep ik naar de borden om ze uit te serveren. Wat hebben we gelachen!
De ober zei aan het eind van de avond, ik ben hier de manager en jullie mogen elke avond hier eten. Zo lief! We zijn uiteindelijk nog een paar keer terug geweest. En onze laatste avond nog daar gegeten met Alice en Ronny. Een topavond!
Oh oh, wat is dat lekker zo in maart een zonnetje op je lijf. Wat ons betreft houden we dit er ook in, haha.

Laatst mocht ik ook nog figureren in de commercial voor Mc Donalds. Ik denk niet dat ik in beeld kom, maar wat was het gezellig! Zo fijn als er leuke figuranten bij zijn, dat maakt de dag nog mooier.

Ook het een en ander aan theaterbezoekjes gedaan. De laatste show van Harry Jekkers, Beegees by Maincourse en naar filmhuis Lumen in Delft (laatste x in het oude pand) met eerst een ontbijtje bij restaurant Hanos. Een geweldige film gezien, bekroont met Oscars….Marty Supreme, een echte aanrader.
En zo nu en dan eters gehad (of wij bij vrienden eten), dit vinden wij leuker dan uit eten gaan.

Waar ik ook blij om ben, is dat ik op mijn werk heb kunnen zeggen dat ik heftig reageer op chemische luchten (MCS). Even was ik bang dat ik mijn werk niet meer kon doen, omdat er zijn die wiet roken, flink aan de haal gaan met HG schoonmaakmiddelen. Maar zowel de collega’s als de cliënten, allemaal willen ze meehelpen zodat ik het kan omzeilen. De schatten! Ze vonden het zo vervelend voor mij, dat ik zelfs een bos bloemen kreeg.

Zo, dit was het weer even voor nu.
Net nog even bij Ed en Elmira geweest en een mooi “beeld” gegeven voor in de tuin. Het zit nog vers in het geheugen…..

Tot de volgende keer
Liefs, Yvon

Lieve allemaal,

Allereerst wil ik jullie een mooi, gezond en liefdevol 2026 toewensen. Maak er wat moois van met elkaar!

Als ik even terugdenk aan de laatste maanden van 2025, dan hebben we mooie en fijne dagen gehad. Fenne en Jesse waren een goeie 3 dagen bij ons, omdat Ed en Elmira naar Egypte gingen.Wij vonden het zo fijn om ze te hebben. We brachten ze naar school,

haalden ze weer op en zijn naar de bowlingbaan en speeltuin geweest. Hebben zitten knutselen met ze. We gierden het uit als opa en oma van de kabelbaan gingen. Misschien hadden Wim en ik wel de meeste lol 🙂
Met Mila naar de dierentuin wat ook zo leuk is. Ze loopt van hot naar her en wil alle dieren zien.
Met Fenne en Jesse zijn we naar Disney on ice in de Jaarbeurshallen geweest en dat was super leuk. Aansluitend naar ons gereden waar we een heerlijke middag hadden met aansluitend de pizzarette. “Dit zijn de lekkerste pizza’s die ik gegeten heb”, zegt Jesse. Ja duhhh…je hebt ze zelf gemaakt 🙂 🙂
Op een dinsdag met Ed en Elmira naar de Efteling geweest (een kado voor Wim zn verjaardag) Een geweldige dag met elkaar gehad. Ook nog een Steinen-reunie (neven en nichten) in Amsterdam gehad. Fijn om ze allemaal weer een keer te zien. Wim en ik blijven ook tochten lopen omdat het gewoon in het systeem zit. Een tocht gelopen rond Oudewater. Dat heeft ook zo’n gezellig centrum, echt een aanrader! Het was 19 oktober en we zaten gewoon buiten op het terras. We lazen dat Swiebertje daar is opgenomen en je ziet nog het oude stadhuis (waar Bromsnor hem opsloot) en er staat een beeld van Swiebertje. Dan komen er wel weer dingen naar boven…Saartje, Malle Pietje…geweldig!

Ook zijn we met het Westerborkpad begonnen. Die loopt van Amsterdam naar Westerbork. De route die de Joden tijdens de 2de wereldoorlog moesten afleggen met de trein. We hebben de eerste 3 etappes gelopen en die waren al erg indrukwekkend. Je begint bij de Hollandsche Schouwburg (verzamelplaats voor Joden), loopt langs het Joods Historisch museum, langs Anne Frank, een joden-begraafplaats en langs een herdenkingsmuur met alle namen….best heftig
Maar wat leuk om zo kriskras door Amsterdam te beginnen en in een bruin café een koffie te drinken waar de kat bij je op de bank springt en op je jas gaat liggen slapen. Een relaxte pauze.

Wat fijn is, is dat ik zo’n leuk contact heb met 2 ex-collega’s. Eens in de zoveel tijd eten we bij elkaar. En dat houden we erin, want wat zijn ze gezellig en super lief die Diana en Gisella. En de jaar;ijkse lunch met mijn nichtje…verteld ze me dat ze gaat trouwen! Zo blij voor haar!!!

Maar met mijn nieuwe collega’s is het ook zo gezellig! Een kerstlunch gehad met elkaar, met mooie woorden voor iedereen persoonlijk van onze manager. Waardevol! Met de sneeuw van afgelopen tijd kon ik (omdat ik als enige in Pijnacker woon) een koffiemoment organiseren voor de cliënten, zodat we toch bij elkaar konden zijn. Fijn om te kunnen doen! Sowieso fijn dat ik de cliënten wel kon bezoeken. Ik deed dat allemaal lopend. Wat een feest was dat….een plaatje!! Mocht er nog een lading sneeuw komen, dan gaan we voor een sneeuwpop met elkaar. Deal!

Even tussendoor een foto van kleindochter Mila in de sneeuw. Zo schattig!

Wim en ik zijn een weekend op Schiermonnikoog geweest. Een week van tevoren bedacht en een week later ben je er. Aankomend met de veerboot, worden we verwelkomt door een zeehond. Ik zag z’n koppie ineens. We hadden een gezellig onderkomen met de hele dag gratis koffie en thee. Op vrijdag hebben we het eiland rondgelopen (was 18 km) We hadden prachtig weer!! De volgende dag zou het regenachtig  worden en toen hebben we een culinaire wandeltocht gelopen van 12.00 tot 17.00 uur. We hebben 5 restaurants bezocht. Het was superleuk om te doen. Na de laatste wilden we nog een koffie doen bij een hotel vd Werff. Daar logeren vrienden van ons als ze op Schier zijn (en dat is vaak) Zij adviseerden het ons en ja, dan doen we dat. Het zat helemaal vol en er was geen tafeltje meer. Er zat wel een man aan een tafel de krant te lezen. Dus ik zeg tegen Wim…zal ik vragen of we erbij mogen komen zitten. Nee, laat maar joh. Maar ik wilde graag aan de koffie, dus vroeg ik het aan de beste man (onze leeftijd). “Tuurlijk” zeg ie, mijn collega’s komen zo, maar jullie zijn eerder. En hij legt zijn krant neer en begint te praten…niet veel later komen zijn collega’s er ook bij zitten. Al snel met elkaar aan de babbel. Er hangt daar een ralexte, oude, gemoedelijke sfeer.
De laatste dag was het weer prima weer en hebben we gewandeld met een koffie in ons pension tussendoor. Ga ik de deur weer uit (in een rustig straatje in het centrum), komt er een vrouw aanlopen. We kijken elkaar aan en zeggen allebei….nou ja! Is het een moeder van een vriendje die bij Edwin op de lagere school zat. Ook weer zo toevallig. En dan is weer tijd om de veerboot op te gaan en ik kijk nog even naar de zee, maar geen zeehond. We varen weg en ik zeg in mezelf “bedankt Schier voor een fijn weekend” en op dat moment komt er weer een koppie boven water. Nam ie toch nog even afscheid.

Sint, Kerst (Jesse z’n 5de verjaardag) en Oud en Nieuw….het was gezellig, mooi, emotioneel maar vooral liefdevol.

Lieve groetjes,
Yvon

Ps. Ilse en ik hebben ons opgegeven voor de 105 km binnen 24 uur in Noord Holland. We gaan ervoor!!

Lieve vrienden,

Wat heb ik een heerlijke zomer gehad!!
Na de Nijmeegse hebben we minder gelopen, wat ook heerlijk is. En als het zonnetje dan schijnt, dan pakken we lekker de fiets. Vooral s. avonds na het eten en dan scoren we graag een ijsje bij het sluisje in Leidschendam. We hebben dan ook al heel wat smaken geprobeerd.
Fenne en Jesse moesten er ook aan geloven. Eerst een pannenkoek eten en daarna een ijsje bij “onze” ijssalon halen. Dat viel goed in de smaak. Wat een feest!
Ook onze kleindochter Mila is wel voor een ijsje te porren. Zo gezellig als ze een nachtje bij ons komt logeren en  er dan met haar er op uit te gaan.

Met mijn 3 schoondochters heb ik een heerlijk dagje gehad in Gouda. Daar hadden we ons ingeschreven voor een stroopwafelworkshop in de middag. Dus begonnen we s morgens lekker met een koffie op een terras, daarna wat shoppen en rond de middag ergens een lunch. Gelukkig was er op een klein terras nog plek, want het was best druk in Gouda. Zaten wij lekker met een wijntje wat keuvelen en te genieten, bedenk ik me ineens dat we wel de tijd in de gaten moeten houden voor de workshop. Geen idee hoe lang we nog moeten lopen. En terwijl ik dit deel met hun, kijk ik naar de stoel voor me waar ik Berg’s Bakery lees. Nou ja!!! Zaten we al op het terras waar we de workshop hadden. Hoe komisch! Ook al stelde de workshop niet veel voor, het was erg gezellig met elkaar en hebben dan ook al voor volgend jaar ons uitje bedacht. Naar Den Bosch voor een Bossche bol. Lekkah!!

Zus Olga werd begin augustus 70 jaar.
Ze had broers en zussen en aanhang uitgenodigd voor een lunch waar we met elkaar naar toe gingen lopen. Een hele fijne dag met heel mooi weer.
Wat ik ook kan aanraden is een thuis-wijnproeverij. Met zn 6-en hadden we alles al klaargezet, wachtend op zijn komst.
Wat een leuke knul! Hij zou van 21.30 tot 23.00 uur de proeverij houden, maar door de sfeer, lekkere hapjes die een ieder had gemaakt, bleef hij tot 24.00 uur. een hele leuke avond die we nog met elkaar voortgezet hebben tot een uur of 2. Dat smaakt naar meer 🙂

Na wat weekjes rust begon het toch weer te kriebelen. De wandelschoenen gingen weer aan. Dit keer een tocht rond Zundert. In september is daar elk jaar een dahliacorso en daar zijn ze weken van tevoren mee bezig. Daar liep de tocht langs en zo konden we wat praalwagens in aanbouw zien. Zo geweldig!!! En die dahliavelden, ook zo mooi (en ik ben helemaal niet van de dahlia). Een super leuke tocht! Volgend jaar maar eens kijken of we bij de optocht kunnen zijn.

En dan is de zomer al weer bijna op zn eind.
Laten wij nou nog een vakantie op Samos hebben staan. Lekker 2 weken naar de Griekse zon. We hadden een boekje met 15 wandeltochten op Samos meegenomen. We hebben 4 tochten uit het boekje gedaan en zullen dus nog een keertje terug moeten. Totaal geen straf, want wat is het een heerlijk rustig en mooi eiland.
Het was een grandioze vakantie. lekker uitgerust!! Ik heb nog nooit 3 boeken uitgelezen, het zegt dus genoeg. Het Griekse leven bevalt mij wel…..tot snel!

We waren een kleine 2 weken thuis en bij ons stond een tuinfeestje gepland, want Wim werd 60 jaar. En ja, dat mag gevierd worden.
Wat was het een geslaagd feest! Lieve familie en lieve vrienden om je heen, wat wil je nog meer. Wim heeft zichtbaar genoten! Er was ook een stel die we op Samos hadden ontmoet en waar we veel lol mee hebben gehad. Op de laatste avond vroeg ik ze of ze zin hadden. Dat hadden ze en wat was het voor Wim een verrassing dat ze voor de deur stonden. Geweldig!

Zelf zit ik een beetje te tobben met artrose..niet veel aan te doen helaas, maar in ieder geval een brace gekregen om te ontlasten. Ach ja…ik loop ook tegen de 60 🙂
Zo, jullie weten weer het een en ander….
Inmiddels al weer vaker de wandelschoenen aangehad. En of het nu goed of slecht weer is, wij gaan ervoor. Hopelijk kunnen we nog lang vele kilometers maken.

Geniet van de herfst met zn mooie kleuren.

Tot later!
Liefs,
Yvon

Ps. Met Joke en Joop weer een code gekraakt. Dit keer in Den Bosch.
Zo leuk om met zn 4-tjes op pad te gaan. Geen foto van, maar wel eentje van de afsluiter bij hun op balkon. Fijn zulke vrienden!!

Lieve allemaal,

Het wordt weer eens tijd dat ik van me horen.
Na een heftige periode pakken we de draad weer op met elkaar. Edwin en Elmira zijn een sterk duo waar ik ontzettend trots op ben. Hoe zij zich hier doorheen slaan….zo ontzettend knap. Hun liefde voor elkaar is sterker dan ooit. Mooi om te zien!

Wim en ik zijn in juni een weekje naar Christos op Zakynthos geweest. Wat vinden we daar toch de rust, de gezelligheid van de lieve vrienden daar, de sfeer, het eten, het klimaat…al met al het volledige pakket. En omdat we elkaar 10 jaar kennen, hadden we de auto versiert en zo kwamen we bij hem aan. Zo af en toe zou ik willen dat ik Grieks kon spreken…gewoon om hun reactie te zien. Ze zeggen wel eens gekscherend dat ik in mijn vorige leven een Griekse ben geweest, omdat ik in hun ogen veel begrijp van wat ze tegen elkaar zeggen. Voor mij is het alleen hun lichaamstaal waar ik naar kijk en dan een soort van meepraat in het Engels 🙂
Onze vriendin Katarina, eigenaresse van een restaurant, nodigde ons uit op een  ochtend mee te lopen naar haar boerderij waar haar moestuin staat. Dat hebben we gedaan. Onderweg plukt ze een verse vijg en geeft die om te proeven, zo ontzettend lekker!! Ook kwam ze met amandelen aan een tak…..lekker voor bij de borrel vanavond, zei ze. Wat vind ik dit toch geweldig. Terwijl ik dit tik, droom ik weer even weg en ben ik bij haar boerderij. Ze zei ook tegen me….kom hierheen en dan gaan we samen op de boerderij wonen. De mannen vermaken zich wel. Wat een heerlijk mens is het toch!! En koken dat ze kan, net als Christos trouwens. Zet mij in Keri op Zakynthos neer en ik heb niets meer nodig.

In de tussentijd ook heel wat afgewandeld. Een 2 daagse (IML tocht) in Blankenberg gelopen. Super gezellige dagen gehad in een heel ongezellig Belgisch kustplaatsje. Maar wat maakt het uit als het gezelschap goed is, het onderkomen prima is en de tochten prachtig zijn. Het was gewoon een kleine vakantie, echt top!
Een tocht van Volendam naar Edam, dan weer naar de dijk in Volendam, via Monnickendam naar Marken om zo met het pontje weer naar Volendam te komen. Een prachtige zonnige dag. Lopen we in Edam een beetje te kijken waar de wegwijzers hangen, zegt Wim….kijk uit schat, er komt een auto achteruit. Dus ik ga opzij, maar het duurt even voordat ie er is. Ik dacht nog, nou schiet op joh…..en op dat moment gaat er een raampje van de auto naar beneden en hoor ik, Hey Pijnackenaren!! Was het Ed Zandbergen van de Telstar, zo toevallig.
En ja, de kilometers die we gemaakt hebben waren natuurlijk als voorbereiding voor de Nijmeegse 4 daagse. Weer een hele week bij Theo en Ilse goed verwend worden en gezellig met hun de stad in geweest. Jongens jongens, wat een feest is dat weer geweest. Ik heb weer energie voor het hele jaar meegekregen. De blijdschap van iedereen onderweg en het plezier met al onze vrienden daar, wat een mooi feest is het toch!!Victor die voor het eerst meeliep (4×30 km) is ook helemaal verkocht. En wat vond ik het super leuk dat ik het met mijn broer mocht beleven. De Nijmeegse staat dan ook alweer in de agenda van volgend jaar.

Wat ook zo n ontzettende leuke middag was, was de cocktailworkshop die ik begin van het jaar gepland had voor ons gezin (zonder de kleinkinderen uiteraard). Het was een zonovergoten dag en we begonnen met een lunch, daarna hadden we tijd voor onszelf en werd er zelfs gezwommen of lekker geluierd en daarna de cocktailworkshop. 3 cocktails maken met een host die het aan ons uitlegde. Zo n sympathieke gozer, deed het erg leuk en op een hele relaxte manier. We hadden het stuk voor stuk naar onze zin. Het waren ook 3 heerlijke drankjes, maar goed logisch, we hadden ze zelf gemaakt 🙂

En er is nog zoveel meer te vertellen….Pijnacker schoonhouden geholpen, weer aan het bootcampen geslagen,heerlijk!),dagjes weg met zus, vriendin en andere zus en dan ook nog  mijn verjaardag.
Dat was erg gezellig met 9 meiden bij elkaar. Mijn vriendin Mariska was zelfs helemaal uit Ootmarsum gekomen. En wat heb ik van haar gekregen (ik moet toch gaan proberen mijn mond te houden, haha)….een cursus Grieks!! Superleuk!! Daar ga ik in het najaar mee beginnen. Ik ben zo benieuwd.

Maar voor nu nog even van het mooie weer genieten.
Liefs van mij,
Yvon

Lieve allemaal,

Wat hebben wij een intens verdrietige en heftige week achter de rug. Mijn schoondochter Elmira is met een gescheurde lever opgenomen in het ziekenhuis. Ze was bijna 36 weken zwanger. Ze raakte heel veel bloed kwijt en heeft in totaal 8 zakken toegediend gekregen. De kleine Luca, want zo heet mijn kleinzoon, heeft tegen haar lever aan gelegen en daardoor ie de lever niet verder gaan scheuren. Elmira heeft tot 2x keer een shock gekregen en bij de 2de heeft Luca het niet overleefd. Onze kleinzoon is op 4 april in stilte (dmv een keizersnee) geboren.  Niet te bevatten……
Ondanks al het verdriet zijn we dankbaar en blij dat Elmira het overleefd heeft. Edwin had ze zomaar alle twee kunnen verliezen.
Zo trots op Edwin dat hij het ziekenhuis heeft gebeld en adequaat heeft gehandeld . Het had geen uur langer moeten duren.
Ik schrijf dit nu in een kort bericht, maar ik heb het er nog moeilijk mee.
3 dagen ervoor zit je nog bij de babyshower en zo sta je met dezelfde mensen bij de crematie. Luca lag erbij in zijn “bedje”, zo mooi.
Edwin heeft heel mooi gesproken, Fenne en Jesse hebben kaarsen aangestoken en zo hebben wij afscheid genomen.. Er zijn heel wat tranen gevloeid, maar ik kan ook zeggen dat het een mooie dag was.Al het andere is ineens niet meer belangrijk, al weten we dat we door moeten. Het gaat ons lukken, want we gaan het met elkaar doen!

Yvon

Lieve allemaal,

Lekker vrij, dus heb ik mooi even de tijd om jullie een mooi en gezond 2025 te wensen!!Maak er wat moois van met elkaar!
Jullie ook een fijne decembermaand gehad? Vol met allemaal etentjes, feestjes, verplichtingen. Zelf ben ik blij dat het achter de rug is. Elk jaar weer hetzelfde liedje. Maar als het er niet zou zijn, dan zou ik het weer missen 🙂
Mijn ondeugende kleinzoon is 4 jaar geworden, Victor die zn verjaardag vierde met een etentje,
naar het kerstcircus met de kleinkinderen,  kerst met het gezin, borrelen met vrienden,

lunchen met collega’s bowlen 40-up feestje, high tea-en, feestje van collegaen ook nog wandelen tussendoor.Dus na dit alles maat weer een dry januari en het Sonja Bakker boek er bij gepakt, haha.

Wat ook fijn is….Edwin ging met zijn vriendin een geregisseerd partnerschap aan. Met zn 19-en wezen brunchen en ’s avonds nog met de beide ouders uit eten geweest. Ik zat nog vol van de brunch 🙂
Jullie begrijpen mijn reden dat er geminderd gaat worden.
Ronnie heeft op kerstavond Yara ten huwelijk gevraagd en Jasper en Floor hebben allebei een nieuwe baan. Hoe mooi allemaal!

Zo en nu op naar het voorjaar, naar de geboekte vakanties en dus naar het zonnetje.

Veel plezier met genieten!!
Liefs van mij,
Yvon

Ps…en dan zijn er ook momenten bij dat ik wat minder in mijn vel zit ….ze noemen het ook wel eens loslaten…..

Lieve allemaal,

De decembermaand staat alweer voor de deur. Het lijkt elk jaar sneller te gaan.
Laat ik beginnen met een mooi bericht. We worden voor de 4de keer opa en oma. Bij Edwin en Elmira komt er een kleintje bij. Eind april/ begin mei verwelkomen we onze kleinzoon. Dus komt er ook weer een schoentje bij. En het wordt druk aan tafel, heerlijk!!

Met Ilse alweer een tocht van 25 km gelopen in Delft en omstreken.
Het weer houdt ons niet tegen.Elk weekend wordt er wel gelopen, als er geen andere dingen gepland zijn tenminste.
Zo liepen Wim en ik een tocht in de provincie Utrecht. Ergens bij een poldergebied ziet Wim een aanhanger staan. Wat grappig, Meerbouw, en ook nog een 015 nummer erop. Ik zeg nog…”Wat doet die hier nou?” “Er zal wel iemand aan het klussen zijn in het vakantiepark hier tegenover, zegt Wim.” En we lopen de prachtige tocht weer verder.
Toen Wim de maandag erop weer naar z’n werk ging, viel er een kwartje. Pas is er een aanhanger bij Meerbouw gestolen….zou het??
Na een belletje bleek het idd de aanhanger te zijn. Zo hebben ze hem weer terug. De Telstar en het AD waren al snel op de hoogte en Wim werd gebeld voor een interview. Er werd dan ook door menigeen een reactie gegeven als ze Wim zagen. “Goed gewerkt Wim!!” Een BP-er (bekende Pijnackernaar, haha )

Fenne en Jesse kwamen in de herfstvakantie slapen. Dat was alweer een tijdje geleden. Het is gewoon wat meer passen en meten, geen probleem. Ze waren al vroeg wakker, want we zouden ergens naartoe gaan. Ze wisten nog niet waar naartoe, maar ze konden niet wachten. We gingen naar Dino Experience in Gouda. Jesse is gek op dino’s en Fenne vindt alles leuk. Er was een midgetgolfbaan bij, dus dat deden we eerst. Geweldig!! Jesse, die nog 4 moet worden, kon zoveel geduld opbrengen om bij iedere baan te wachten dat iedereen geweest was. Wat een kanjer, zeker omdat het 18 holes waren. Maar de dino’s die bij de baan stonden maakten veel goeds. Daarna een speurtocht langs dino’s. Er moesten eieren en pompoenen gezocht worden. Ze hebben wat afgerend., echt zo leuk! Dan nog de speeltuin in en dat opa en oma aan de kabelbaan hingen was helemaal het einde.  Thuisgekomen om een uur of drie hebben we wat gedronken, wat gepuzzeld en  daarna was het alweer tijd om naar de Soete Suykerbol te gaan. Ik had Ed een appje gestuurd om te vragen of hij ook een pannenkoek wilde mee-eten. Elmira was met haar moeder naar Barcelona en hij at dus alleen. Hij zei, ik kom wel naar jullie toe. Ik zei, kom maar naar het restaurant, dan is het een verassing voor de kids. En zo zaten wij in het restaurant en kwam Edwin binnen. Ze rennen door de zaak op Ed af en roepen…papa!!! Alsof ze hem maanden niet hebben gezien. Zo schattig, gewoon kippenvel. Ze hadden natuurlijk ook een hoop te vertellen. Fenne ze, wat veel verassingen op 1 dag, zo lief.

De volgende dag was ik aan het lopen en kreeg ik een berichtje van Ed. Hij was ’s morgens Jesse z’n slaapkamer maar een keertje in gegaan, anders bleef hij slapen. Het was toen 9.30 uur. Geef ze maar een dag met opa en oma mee……., haha.

We waren ook nog een weekendjein Lage Vuursche met Vic en As.
Heerlijk in en rondom de bossen in een fantastische vakantiewoning (huisje mag ik niet zeggen, haha) met sauna en hottub.
Op de fiets naar Amersfoort geweest en daar een puzzeltocht door de stad gedaan. Zo leuk!! Gezellig daar en zeker op een drukke zaterdag. Het is alleen zo snel donker en daar vergis je je in. Dan is het terug best inspannend zo zonder lantarenpalen in de bossen. wat is het dan lekker om weer “thuis” te zijn.
Iedere avond de hottub in met een wijntje en een muziekje. De eerste avond vloog er een uil over, zo mooi. De tweede avond zagen we en hoorden we niets. Maar zondagavond, Vic en As waren na het eten van een pannenkoek naar huis gegaan, zaten Wim en ik gezellig samen in de hottub toen er weer een uil over vloog. En geluiden maken dat beest! Wim had een idee en zette uil-geluiden op de soundbar. wat er toen gebeurde was zo bizar….de uil kwam terug. En misschien waren het er wel 2. Flink aan het reageren op de geluiden. Maar omdat het zo pikdonker is, zie je hem niet en hoor je hem alleen. Best creepy!! Op een gegeven moment zat ie in de grote boom voor ons. Nee joh!! Doe uit die soundbar Wim, straks zit ie op de rand van de hottub. En ook voor de buurt iets rustiger 🙂 .
Jeetje wat was dat kicke zeg!
De maandag hebben Wim en ik nog een prachtige  tocht gelopen. Terugkijkend…een fantastisch weekend gehad!

Het gaat allemaal zo hard…Mila is gewoon al 1 jaar. Wat een lekker moppie is dat toch. Op een drukke verjaardag zaten andere kleine kinderen allemaal te huilen en zij zat heerlijk te genieten van taart en alle aandacht. Wat heerlijk als ze nu al zo relaxed in het leven staat. Vasthouden schatje!

Op het werk is het nog steeds leuk en gezellig, al merk je bij de cliënten wel de najaars-dip. Ze hebben allemaal wel ergens last van (of van iemand, haha) . Leuk ook dat we s avonds met elkaar naar Brocante zijn geweest. Je ziet ze genieten, zo mooi!

En zo gaan we gewoon door met leuke dingen doen en genieten. Zo min mogelijk de krant lezen en blij en tevreden zijn. Want zeg eerlijk, wat heb je nog meer nodig dan je gezin, je gezondheid en lieve mensen om je heen. Sta af en toe even stil en geniet van het feit dat je niets hoeft. Ook dat is genieten.Fijne decembermaand!
Liefs van mij,
Yvon
Ps Met Peter en Mieke van Koppen bij Fattoria Naturale gegeten.Ze kenden het niet en dat kan er bij ons niet in.
Ze vonden het geweldig en dat snappen wij maar al te goed.
We gaan elkaar zien tijdens de Nijmeegse!!

Hallootjes,

Een 1,5 week na de Dodentocht zijn Wim en ik op vakantie naar Oostenrijk/Italië gegaan. De voetjes waren weer tot rust gekomen, dus gewoon weer de wandelschoenen mee 🙂
Wij gingen s maandags met de auto weg en waren dinsdagochtend in Oostenrijk. Jasper en Floor kwamen dinsdagmiddag laat met het vliegtuig, dus wij hadden nog lekker de tijd om de berg tegenover ons te beklimmen. Nou, dat hebben we geweten. 30 tot 35 graden, steil en nog niet geacclimatiseerd. Wat was het zwaar….maar wel weer gedaan.
Verder zoveel tochten naar de top gelopen met elkaar en dat was wat Jasper hoopte. Floor dit te laten beleven. En ze loopt lekker makkelijk in de bergen, het beviel haar wel.
Het was zelfs zo, dat we met zn vieren boven bij het kruis stonden en dat ik zag dat we nog verder konden. Dat leek mij wel wat, maar Wim en Jasper zeiden, wij hoeven even niet, terwijl Floor zei, ik wel hoor. En zo gingen wij samen nog even verder. Zo leuk om met haar te doen.
Verder was het boogschieten op 3D dieren ook zo n leuke bezigheid.  We hebben er 4 uur over gedaan. Jasper is er een kei in, echt geweldig. Ook het zwembad, plaatsjes en kasteel bezoeken,  shoppen en terrasjes,  lekker eten……het was top! Na hun 10 dagen hebben we ze weer op het vliegtuig gezet en wij zijn doorgegaan naar Italië. Daar was het weer wat minder, dus in tegenstelling van een weekje bijkomen en relaxen bij het meer zijn we weer gaan wandelen, haha. Maar prachtige en ook pittige tochten gemaakt.  Wat was het grandioos bij het Ledro meer.  Een schattig klein huisje op een mooie locatie. We hebben een heerlijke vakantie gehad en helemaal bijgekomen.Inmiddels zijn we alweer een tijdje thuis en zijn we alweer aan het kijken wat we volgend jaar gaan doen.

Lieve allemaal,

Het is achter de rug. De Dodentocht in België is een feit. 100 km lopen binnen 24 uur, waarom wil een mens dit doen.
Ik zal jullie vertellen over onze ervaring.

Vrijdagmiddag kwam Ilse naar ons toe zodat Wim ons naar een treinstation in België kon brengen. Er stond namelijk zo’n file, dat dit de beste oplossing was. Omdat Wim en ik vorige week zaterdag  de startbewijzen al hadden opgehaald, hoefden we nu niet in de rij te staan. We hadden alles al binnen. ook had ik diezelfde zaterdag alvast een tafeltje gereserveerd  voor 9 augustus , zodat Ilse en ik nog iets konden eten. En daar zijn we om 17.00 uur neergeploft en hebben een heerlijke schotel met stoofvlees gegeten.Aan ons tafeltje waren nog 2 plekken vrij. Toen we 2 dames (ook deelnemers) een plekje zagen zoeken, nodigden we ze bij ons uit. Dat was super gezellig. Leuke jonge moedertjes. Hadden 1x 40 km getraind en een keertje 30 en 20 km gelopen. Verder korte stukjes. Ilse en ik keken elkaar aan….We dachten hetzelfde. Gelukkig hebben wij iets meer kilometers in de benen. We noteerden het startnummer van de ene en zo konden we ze volgen. We wenste elkaar succes en gingen naar de start. Tenminste….als we niet door die meiden waren tegengehouden, waren we zomaar een verkeerde kant op gegaan. Typisch iets voor ons 🙂
Bij de start aangekomen kan je kiezen uit 2 kleuren. De start is verdeeld in 2 groepen om zo de massa te spreiden.
We gingen heerlijk van start, best een goed tempo erin en dat konden we de eerst 30 km volhouden. Top! Het was inmiddels wel donker geworden en dat liep niet echt prettig. Onverharde paden met kuilen, paden met kiezelstenen…erg zwaar allemaal. Blij als we met een collega-loper op konden lopen die een zaklamp bij zich had. We zijn even gestopt voor een koek en wat drinken en weer door voor 20 km. Zo waren we om 05.30 uur op de helft. Dit was een beetje mijn planning. Nu kijken hoe we het verder invullen. Wat er mogelijk is. Eerst een warme maaltijd erin gooien die we van te voren besteld hadden. Heerlijke pasta…maar om 06.00 uur best wel veel.  Gewoon even de rust pakken is ook niet verkeerd. Dat het een saai gebouw was met saaie mensen dat hadden we niet ingecalculeerd. Sowieso onderweg is het stil en zijn de Belgische lopers niet in voor een praatje. Ze zijn zo gefocust op de finish, dat ze in zichzelf gekeerd zijn.  En wij zijn Nijmegen gewend met z’n sfeer en gezelligheid. Zowel op het parcours als langs de kant. Dat was hier ver te zoeken.
Maar wij lieten ons niet kennen. Doorgaan met die hap en op naar de volgende controle/pauze stop. En zo kwamen we bij de 75km….wat was ik blij die te zien. Komt er een jongen naast mij lopen. Ik zeg…nog maar 25 km!! Zegt ie… Ik ben de hele tijd al aan het janken, ik kan niet meer stoppen. Zo bizar wat het met je doet. Maar ik ga het redden en daarna doe ik het nooit meer. Go for it, zeg ik!!!
We  gaan nog voor een 10 km om dan weer te rusten. En zo zaten we op een bankje in de schaduw lekker aan een bak koffie met een heerlijke koek. Alles zo goed verzorgd onderweg. Komt er een man naast me zitten.  “Ik ben kapot, het lichaam wil niet meer”  Even bijkomen zeg ik. De hoeveelste keer is het? De 28ste, zei hij. Oh ja…waarom doe je dat toch? Hij kon het antwoord niet geven. Hij vertelde mij dat ie een ander jaar op 500 meter voor de finish een oude baas voor zich had lopen. Die zag z’n vrouw, kinderen en kleinkinderen en viel neer. Hartinfarct. Hij overlijdt en wordt met brancard met de medaille op z’n buik afgevoerd.  Heftig verhaal en het zet je aan het denken. Ik wens de man nog 15 goeie kilometers. Hij zegt…nog 3 uurtjes. Dan klinkt het voor mij ineens weer ver. 3 uur..pffff. Op naar de volgende 10 km dan maar. We kwamen  op een rustplek met een stel gezellige Belgen. Ze bestaan!! 😉  Daar hebben we lekker zitten kletsen. Dat deed ons goed. Nu nog maar 2 uur….En weer opstaan om er tegenaan te gaan. Komt er ooit een einde aan… We besloten nog even te pauzeren bij de laatste stop. Nu was het nog 4 kilometer. Normaal draai je daar je hand niet voor om, maar die laatste zijn zo zwaar, ik kan het gewoon niet uitleggen. Ik voelde in mijn schoenen dat er blaren ontstonden, maar die kon ik gelukkig negeren. Nog 3…….”Goedemiddag mensen aan de kant, wakker blijven!!”  Ik heb bijna iedereen aangesproken. Heb de wave zo nu en dan gedaan en dan zie je dat ze meedoen. Het zit er bij hun niet van nature in.  Misschien zijn ze wel gek geworden van die 2 Hollandse meiden, hahaha. Nog 2 Ilse!! We kunnen het!! Maar wanneer komen we weer in het plaatsje joh….  ik zie nergens een wegwijzer. Je raakt geïrriteerd, je snapt niet waarom het nog zo lang is…je bent er zo klaar mee. Maar dan ineens zie je “vanaf hier nog 500 meter” Je krijgt vleugels, je wordt nog blijer dan je al bent, ik ga springen, dansen…ik pak Ilse haar hand, doen samen nog een wave en dan zegt Ilse…daar links staan ze… ik zoeken en ja hoor, Wim en Marcel. We vliegen ze in de armen. Wat zijn we blij en dankbaar dat onze lichamen het zo goed gehouden hebben. Wat kan een mens toch veel aan, echt bizar. Met een fles champagne liepen we door over de streep. Het is klaar!!! We hebben deze monsterklus geklaard. Zo fijn dat ik het samen met Ilse heb gelopen. We zijn mega  trots op onszelf, maar zeker ook trots op elkaar.

Maar…1x is genoeg haha
Geef mij Nijmegen maar, met z’n sfeer en gezelligheid.

Nu lekker uitrusten en bijkomen.
Op naar een volgende uitdaging.

Liefs van mij,
Yvon.
Ps. De jonge moedertjes waar ik het eerder over had, zijn er met 37km mee gestopt.