Alle berichten van Yvon Stein

Oh oh, die 7 heuvelen…..

Hallootjes,

We hebben een lekkere lange nacht (het is maar wat je lang noemt) kunnen slapen. Om kwart over 5 gingen we op. En duf dat we waren!!  Maar wel goed voor de spieren, een extra uurtje op bed. Om 6 uur zaten we op de fiets. Het weer was prima, de zonsopgang geweldig. Dit moet wel weer een goeie dag worden. De voetjes waren ingepakt, alleen had ik nog wel steeds die irritatieplek op mijn hiel. Ik kan je vertellen, dat loopt niet lekker. En daar kun je ook niets op doen. Dus gaan met die banaan. En dat lukte weer. Wilma liep ook als een zonnetje. Wel bij 2 rode kruisposten gestopt, maar puur omdat je daar alles bij elkaar hebt. Wc, water, evt. een massage (als het niet druk is) en de ruimte. En wat zo leuk is, mensen kijken. Daar komen we echt even bij. Op een gegeven moment hoor ik achter me iemand zeggen, zak ik een foto van jullie maken. Is het dezelfde man als gisteren. Nou leuk, doe maar. Hij bleek niet meer te stoppen, zo werden er een paar gemaakt. Achteraf toch wel leuk als je de foto’s ziet.

En wat een mensenmassa is het toch. Je moet er vooral niet te lang over nadenken. We zochten tussen önze vrienden”toch wel de militairen. Dat haalt je er zo doorheen. We moeten nog wat km wachten, we komen ze zo wel ergens tegen. Eerst even gebruik maken van de verzorging van de KNBLO. Daar zijn Wilma en ik allebei lid van en daar krijg je van alles. Wim had al een sms gestuurd, dat hij in de buurt was. Toen we eenmaal op de plek waren, kwam Wim ons opzoeken. Zo fijn om hem dan te zien. We zijn even met z’n 3-en verder gelopen. Waarschijnlijk weet hij nu waarom wij het zo geweldig vinden. Dat sfeertje!!!! Het was zo’n feest in Groesbeek, mooi. Na een paar meter haakte Wim af om naar de Wedren te gaan. Tot straks. En dan de 7 heuvelen. Al met al liep het niet verkeerd, maar dat kwam eigenlijk door een peleton militairen. Als we daar nu even een tijdje aan vast kunnen klampen. Ineens zegt er 1 militair iets tegen Wilma. Zegt Wilma weer tegen mij, hij heeft het over Von en Gon. Hè?????? Wat bedoel je? Ik kijk naar die militair en denk denk denk…. Nee, dat meen je niet, jij bent van van AH in Delfgauw. Jij werkt als bewaker bij het distributiecentrum. Nee maar, dat is 3 jaar geleden. Hij stond toen nog met ons op de foto (Gon je weet het vast nog). Ik heb een praatje met hem gemaakt en hij vertelde dat hij mijn blog gevolgd had. Wat bijzonder, ik kreeg er kippevel van. En ik weet nog dat hij vertelde dat hij als militair meeliep, en dat hij een rood sjaaltje droeg, maar Gon en ik kwamen hem toen niet tegen. En nu dan wel, hoe bizar is dat. Dit maakt de 4-daagse ook zo leuk. Elke dag maak je wel weer iets anders leuks mee. Zo vroeg er vandaag weer iemand over Ubuntu. Hij had namelijk zelf ooit een feest van Ubuntu in Goes meegemaakt. Hij vertelde honderduit, hij was er vol van. En ook later liep ik met een man op, die aan mij vroeg of ik al in Luxemburg, in Dikirch had gelopen. Nee, zei ik, maar dat zou ik wel willen. Nou, dan kan ik wel iets voor je regelen bij de luchtmacht. Overnachting, verzorging en startbewijs voor weinig. Wat gaaf!! Hij zou nog iets laten weten. Dat zijn zulke gave dingen.

Maar, dan wordt het na een tijdje toch ineens zwaar. Wilma wilde even zitten, zere knie. We stopten even langs de kant en kunnen gelijk gebruik maken van stoelen. Krijgen er ook nog een stuk meloen bij. Wat zijn die Nijmegenaren toch een lieve mensen. Oh jee, het begint te regenen. Wat regenen??, plenzen bedoel ik. Met bakken. Ineens lopen er allemaal poncho’s. Oh en mijn elkel doet zo’n zeer. Geen blaar hoor, maar opgezet door de warmte. Maar ik blijf gewoon dansen, want als ik dans heb ik er geen last van. Als ik muziek hoor, dan ga ik. Springen en gek doen. Gelukkig doet Wilma niet anders. We kunnen er zo van genieten. Oh oh, en dan moet morgen nog komen. Hopelijk krijg ik tijd om een verslag te schrijven, maar anders wordt het zeker zaterdagochtend. Er zullen morgenmiddag de nodige biertjes gedronken worden en daar zijn ook een hoop vrienden bij. Heb een reuze zin erin. Jullie zouden het haast zelf een keer moeten meemaken. Denk er eens over na.  

Liefs, Yvon.

Ps. Oh, we kwamen zo’n schattig meisje tegen. Zeg nou zelf. (eigenlijk 2 schattige!)

Ps. Er zijn t-shirts die genoeg zeggen.

Je blijft je verbazen.

Lieve lezers,

Om kwart over 4 ging de wekker weer. We werden enigszins moe wakker. Niet best geslapen. Maar, daar vraagt niemand naar. Je moet gewoon weer aan de start verschijnen. Hup, kom op, alles pakken, eten en op de fiets stappen. We begonnen zo rond kwart voor 6. Wilma had gisterenavond om 10.00 uur haar voeten nog laten tapen door een vriend van ons gastgezin. Zo fijn dat iedereen voor je klaar staat. Zo konden we weer fruitig van start gaan. De eerste kilometers liepen we weer samen met An en Ben. Lekker langzaam aan wakker worden. Ik voelde bij mijn hiel een irritatieplek en besloot bij de eerst volgende rode kruispost ernaar te laten kijken. Komen we daar aan, blijkt er een flinke rij te staan. Daar had ik niet zoveel zin in. We gingen op een zeil zitten, zodat we droog bleven. Komt er net een peleton militairen aan. Blijf rustig zitten dames!! Horen jullie ook bij de verzorging? Ha ha, wel weer gezellig. Ik heb daar andere sokken aangedaan, iets hogere, dat zou beter moeten gaan. Dan maar weer er tegenaan. Onderweg komt er een man naast mij lopen en die vraagt wat Ubuntu betekent. Ik zeg “met elkaar”. Dat wist hij, maar wat hield het voor mij in. Ik heb hem het een en ander uitgelegt en hij vertelde dat hij in een Afrikaans koor zat. Hij wilde iets doneren. Gaaf zeg!! Die interesse is al zo leuk. We hebben even wat uitgewisseld en de voetjes gingen weer verder. Lekker al dat gezang onderweg. Die militairen kunnen er wat van, maar Jobea (ja zo heet ze) had een lied en ze vroeg ons als achtergrondkoortje. Heel gezellig, zo heette het liedje ook. Zin had er lol in. Iets meer lol dan de doedelzakspeelster. Maar wat loopt er toch allemaal rond. Hele leuke mensen, die vrolijk zijn en met iedereen willen dansen. Mensen die zich op allerlei manieren laten verwennen. Je ziet de vreemdste dingen. Maar ook mensen dat je denkt, sorry…. Het maakt ze blijkbaar niet uit.

En wie staat er op een gegeven moment langs de kant…Peter. Hey hoi!! Wij ernaar toe en we werden gelijk voorgesteld aan de rest van de fam. Straks een biertje op de wedren? Heerlijk, doen we. Nog effe het laatste stukje. Maar omdat ik weer last kreeg, wilde ik toch nog wel even bij de hulppost langs. We komen er aan en lopen naar binnen voor een nummer en gaan in de wachtruimte zitten. Wordt mijn nummer omgeroepen en ik loop naar binnen. En is het dan erg als er een militair zegt, ah…ben je daar weer mevrouw Stein. Ik moest zo lachen. Er keek iemand naar mijn voet en zei, ik doe hier niets aan. Het kan meevallen of toch een blaar worden. Ja duh… Ook laat ik mijn andere voet zien die getaped is. Volgens mij zit er een grote blaar onder. Heb je er last van. Nee niet echt, zeg ik. Loop dan maar naar de finish. Oké, het is niet anders. Ik kijk nog even bij Wilma en die heeft er nog wat bijgekregen. Een dot vette watten erover heen en klaar. Nou, ik ben benieuwd of ze in haar schoenen komt. Komt er een militair van de foto aan, de leuke lachende. Hey hoi, gaat het niet. Ik vertellen en hij zegt, morgen gewoon weer verder en je loopt hem uit. Ook dit maakt de 4-daagse zo leuk. Op naar de laatste kilometers. Die hebben we en je gelooft het niet, al dansend afgelegd. Geweldig!! Dit heb je echt nodig. En weer zijn over de streep gekomen. Lekker een biertje scoren en een plekje zoeken. Zitten we goed en wel, zie ik Peter met z’n zwager lopen. Ik zwaaien, maar hij zag me niet. Ik ga hem wel even halen. Zo hebben wij met elkaar een biertje gedronken. Erg gezellig en het vorige jaar nog even dunnetjes overgedaan. Leuk om elkaar weer te zien. Misschien morgen weer. We hebben nog lekker gefeest met elkaar. Heerlijk dansen en zingen. En dat na 40km lopen. 

Thuisgekomen weer heerlijk door Ilse in de watten gelegd. Wat verzorgt ze ons toch goed. Van een kop soep tot een teil en chocolaatjes en een lekkere maaltijd toe. En dan als toetje een aardbeientaartje. Op dit moment zit Joost (de blarendokter) hier om ons te verzorgen. Een top-adres waar we zitten. Ik kan gerust zeggen een 5 sterren, all-inclusive restaurant.

Tot morgen op de 7 heuvelen. Dikke kus, Yvon.

Ps. Er valt heel wat op te ruimen.

De eerste dag zit erop!

Lieve allemaal,

Vanmorgen waren we al voor de wekker wakker. Wilma kon niet gelijk in slaap vallen, maar dat halen we wel weer in. Ik had haar voor het slapen gaan een “kado” gegeven. We hebben elkaar heel wat verteld tijdens het oefenen. Zo weet ik dus ook dat ze gek is van John Williams. Daar moest ik wat mee doen. Nou, dat is gelukt hoor. Wat een giller, ze vond het geweldig. Nu kan ze dromen van hem. Een aangename bijeenkomst toch!! Het was nog een race tegen de klok. Komen we beneden, staat alles eigenlijk al klaar. Met een brief erbij, zo lief. We moesten nu wel zelf ons brood klaarmaken (onze verzorger komt donderdag), maar het lukt prima allemaal. Snel wat smacks en cruesly naar binnen schuiven en gaan met die banaan. Fietsend naar de start, heerlijk fris en gelijk goed wakker. Komen we op de Wedren en heb gelijk al een hug te pakken. Leuk die studenten. Bij de start stonden ook An en Ben, kennissen uit het dorp. Effe kletsen en daar gingen we. Het ging lekker en je kijkt echt je ogen uit. We konden al snel aanklampen aan een Oostenrijks peleton. Heel gezellig en we liepen er als hun mascotte achter. Leuk hoor zo kletsen met deze of gene. Onderweg kwamen we heel wat bekende tegen. Die moesten natuurlijk even op de foto. Ook minder bekende, maar ook die zetten we op de foto. En dat is zo lachen, al die verhalen eromheen. We hebben lekker door kunnen stappen, maar bij Oosterhout hadden we toch het idee dat er blaren ontstonden. Ik had er1, maar Wilma had er wat meer en die is goed ingepakt. Een 2de huid aangebracht. We konden doorlopen zonder problemen. Rond kwart voor 3 kwamen we binnen. En wat zat het weer mee, geweldig. Stralend gewoon en ik hoor net op de tv dat het morgen ook mooi is. Fantastisch!!!! We zien het morgen wel weer. Na een heerlijke maaltijd met veel gezelligheid, zit ik weer achter mijn pc. Lekker na te genieten. See you toomorrow!!

Liefs, Yvon.

                                                   Ps. Wat een gave t-shirts zie je toch onderweg.

We zijn gearriveerd.

Hoi hoi,

Vanmorgen zijn we om 9 uur bij Wilma vandaan vertrokken. Bepakt en bezakt op naar Nijmegen. Zijn we net goed en wel Pijnacker uit, kom ik erachter dat ik een fleshouder vergeten ben. Nou, dat begint goed. Even terug gegaan om op te halen en weer een poging gedaan om te vertrekken. Het regende pijpestelen, maar wat nu valt, valt morgen niet en de rest van de dagen. We laten de moed niet zakken. Rond 11 uur kwamen we bij Ilse aan en dat voelt als een warm bad. Een pracht van een slaapkamer met alles erop en eraan. Eerst een bak koffie met elkaar en nadat Wim weer op huis aan ging, zijn wij ons klaar gaan maken om naar het centrum toe te gaan. Op de fiets, heel goed te doen een 20 min. rijden,  ook goed om de spieren warm te maken. Laat Wilma nu een bekende zien lopen, echt waar!! Een collega van “het Witte Paard”. Wat een toeval. Eenmaal op de wedren hebben we onze startbewijzen opgehaald en waar we al bang voor waren, we hadden allebei een andere starttijd. Hmmm…. balen. Dus, hier en daar gevraagd en het lukte om te ruilen. Zo starten we morgen vroeg, dat betekent tussen 5.15 en 6 uur. Ja, dat is best vroeg. Zo, dat was gebeurt, nu eerst een biertje scoren. Dat zijn er al met al 3 geworden. Lekker!!!! Komt er op een gegeven moment een camaraploeg naar Wilma. Zo, ben je er klaar voor? Wij een heel interview gegeven en wat bleek…het was een regionale ploeg en we vroegen ons af of er wel echt gedraaid werd. We hebben zo gelachen. Ook nog even met elkaar gedanst,  hier en daar geklets en rond een uur of 4 reden we weer terug. Wilma en ik zijn nog het winkelcentrum ingedoken en  konden bij terugkomst lekker buiten zitten met een drankje. Theo kwam al snel thuis en na een gezellig onderonsje konden we aan tafel. Na het eten wat aardbeitjes eten in de tuin (echt een luxe hoor!!) en nu even mijn stukje schrijven. We duiken er vanavond vroeg in, want we zullen er tussen 4 uur en half 5 wel uit gaan.  Morgen de eerste dag. Jullie lezen hoe dat verlopen is. Welterusten, tot morgen!

Liefs, Yvon.

Ready, set, go!!!

Hallo luitjes,

Wat was het geweldig om te zien vorige week zondag. Mijn schoonmoeder en zwager tesamen met mijn wandelmaatje Wilma en haar man in een luchtballon. ‘s Avonds half zeven reden we naar Waddinxveen. Daar zouden ze verzamelen en opstijgen. In totaal waren er 3 ballons en bij toeval zaten ze dus bij elkaar in het bakje. Eerst met z’n allen geholpen om alles klaar te leggen. Bakje tillen, ballon uitrollen en de ventilator bedienen. Oma was 1 van de oudste en die mocht van te voren al in het mandje gaan zitten, dan hoeft ze er niet in te klimmen. En omdat het op z’n kant ligt, zat ze dus op handen en knieen. Een mooi gezicht! Toen ging de ventilator aan en werd de ballon vol geblazen. Daarna de vlammen erin en hij kwam omhoog. De 2 andere ballonnen waren al de lucht in en die van hun zou dus als laatste gaan. Maar wat bleek, het touw zat in de knoop. Laat maar weer zakken. Nee hè!! Daar ging het bakje weer (met oma erin). De touwen weer goedleggen, de ventilator weer aan de hetzelfde procedé. Iedereen klom er weer in en de ballon wilde eigenlijk gelijk weg. Ik probeerde nog stiekem om in het bakje te klimmen, maar dat is jammergenoeg niet gelukt. Hij wiebelde alle kanten op. Iedereen hing aan het bakje, maar hij is al met al toch gekanteld. Oei, als je de gezichten had gezien. Wilma was er ook niet blij mee. Maar toen ie eenmaal ging, ja….. dat is geweldig om te zien. En wat is ie snel een eind weg zeg. We konden hem volgen op weg naar huis. Nog even bij mijn schoonvader langs om aan te wijzen welke het was, want je kon bij hem uit het raam ze zien “vliegen” (of varen?). Nou, dat gaan wij ook nog wel een keer doen! Zeker als je de verhalen van hun achteraf hoort. Je gaat vlak over de huizen en ziet hoe mensen een saté van de bbq eten, maar je bent ook zo weer hoog en kijkt een heel eind weg. Geweldig toch!!

Woensdagavond gezellig met Edwin z’n vriendin bij de Guyter wezen eten. Errrug gezellig zo samen op Ed z’n verjaardag (hij was op kamp). Ze was nog niet eerder in de Guyter geweest, maar zal er vanaf nu zeker vaker komen. En dan stond de rest van de week eigenlijk alleen maar in het teken van de Nijmeegse 4-daagse. Zo gaaf om die voorpret te hebben. Afspraken maken met vrienden die langs de route zullen staan. Kennissen die de winkel inkomen om je succes te wensen. Op Hyves, Facebook en Twitter, overal reacties en gelukwensen. Vanmorgen kreeg ik nog een berichtje van Peter. Peter heeft mij vorig jaar het laatste stuk enigszins op sleeptouw genomen. Hij  schreef, volgens mij ga je weer lopen en wens je succes. Wie weet zien we elkaar op de wedren. Leuk hè!!! Dat maakt het allemaal de moeite waard. Wel  jammer dat ze niet zulk goed weer voorspellen, maar we gaan er gewoon een leuke tijd van maken. Het enige is, dat je schoenen zo nat worden. Ik heb wel 2 paar en zal ze zeker gebruiken als het nodig is. Ik neem ook een fohn mee en zal een avond lang mijn schoenen droogblazen. Van de week kreeg ik over de post de Nijmeegse 4-daagse krant. Ons gastgezin had het opstuurd voor de voorpret en voor de thuisblijvers. De schatten!! Heb ook zo’n zin om naar hun toe te gaan.

Zaterdagochtend hebben we Jasper opgehaald van kamp. Hij had het weer naar zijn zin gehad. Niet zo gek, als je een vriendin scoort in die week. Leuk om te zien!! Edwin had het ook heerlijk gehad. Heeft op kamp zijn verjaardag gevierd. Dat doen wij vandaag nog even dunnetjes over. Maar ik moets wel een kado voor hem hebben. Hij wist niets te vragen. Zondagavond toen ik op bed lag, schoot er ineens iets door mijn hoofd. Als Manu (zijn vriendin) komt slapen, gooit hij altijd 2 matrassen op de grond. Als wij nu eens een 2-persoonbed voor hem neerzetten? Dan maak gelijk heel zijn kamer aan kant (geen overbodige luxe!!) en maak hem lekker schoon (misschien ook wel een keer lekker!). Nieuw dekbed en kussens, ik zag het helemaal zitten. Wel nog even wat verven hier en daar ja, je haalt dan wel wat op je hals hoor. Maar wat dacht  ik een dag later, als wij nu eens een boxspring kopen en ons bed naar Ed doen. Effe in 1 week (tuurlijk). Laat het nu allemaal lukken!!!! We hebben 1 nacht op een matras in de woonkamer geslapen en oké het was allemaal meer werk dan ik gedacht had. Ik heb van de week niet kunnen sporten, maar dat maakte me niet uit. Zeker als je dan het eindresultaat ziet. Ik kan daar zo blij van worden. En ons nieuwe bed slaapt toch heerlijk, 2 vliegen in 1 klap. En als je dan ziet ook blij hij is, dan is het het allemaal weer waard geweest. Zelfs Ronnie, die flink heeft meegeholpen, was zo benieuwd naar zijn reactie. Heerlijk die broers onderling. En dan ga ik vanavond mijn tas pakken. Morgenochtend gaan we om 8 uur al naar Nijmegen. We halen Wilma op en rijden weg. De laptop gaat mee, dus hou ik jullie op hoogte als er tijd voor is.

Lieve vrienden, tot van de week. Dikke kus van mij, die wandelfreak.

Liefs, Yvon.

Het ultieme vakantiegevoel!!

Hallootjes,

Wat een luxe!! Even er tussenuit met z’n tweeën, het kan gewoon. Zondag na het ontbijt met elkaar stapten we op de fiets richting Oostvoorne. Het weer zat mee al was de wind nog wel frisjes. Lekker fietsen op mijn blote voeten. Dat vind ik heerlijk. Een prachtige tocht zo met het pontje van Maassluis. Het is ook maar ongeveer 40km fietsen. Valt reuze mee. Om 2 uur kwamen we bij ons hotel (die we voor 25 euro op vakantieveiling hadden geboekt). Prachtig mooi en het lag dicht bij het strand. Ik zag in een folder dat je voor een kamer gewoon €109,00 moest betalen. Zo, dat is niet mis. Snel in-chequen en hup naar het strand. Wat een rust daar. Geen hond, terwijl het merendeel toch al vakantie heeft. Wat lagen we daar lekker en wat kleurden we goed! Om 17.00 uur gingen we terug om op het terras een wijntje te nemen. Stokbroodje erbij en dan een douche nemen. Dan op het gemak naar beneden voor het avondeten. Gezellig druk en leuke bediening. Aanbevolen werd de Tapas met Sangria. Nu ben ik geen fan van Sangria, maar witte wijn mocht ook. Doe dan maar! Ze kwamen van te voren de karaf wijn brengen en schonken bij ons in. Na 10 min. zei de serveerster dat ze een probleem had. Ze moest de karaf weer meenemen, omdat deze tegelijk met de Tapas geserveerd moest worden. No problemo!!! Even later kwam ze met alles terug en de karaf was weer gevuld. Nou, toaaaaaal geen probleem, ha ha. Wel lekker hoor van alles wat. Het toetje was ook niet mis en we hebben het afgesloten met koffie op de loucheset. Lekker met een chocolaatje erbij. De ober liep langs en ik stak net het chocolaatje in mijn mond. Lekker, vroeg hij? Ja, ik neem koffie voor de chocola, maar ze zijn zo klein. Momentje, zei hij…..Komt ie even later terug met een heel schaaltje vol. Echt lachen en lekker!!! Op de een of andere manier heb ik dat altijd wel. Dat ze altijd met extra chocola aan komen zetten. Vorige keer samen met Rob bij de Griek was het ook al zo. En bij het Karrewiel kreeg ik ooit een heel schaaltje mee naar huis. Typisch. De volgende dag uitgebreid ontbeten en naar Rockanje gefietst. Wat een mooi strand en een gezellige strandtent. Daar hebben we een bedje gehuurd en het ervan genomen. Ogen dicht en we lagen weer in Egypte. Nog even langs het water slenteren en daarna weer op huis aan. Wat kan het leven toch heerlijk zijn. Om 17.00 uur waren we thuis en de jongens hadden het ook heerlijk gehad met elkaar. Fijn om te horen.

Dinsdag heb ik me flink in het zweet gewerkt tijdens de zumba-les. Wat een heerlijke zomerse muziek. Zo lekker om te doen. Ook goed voor de conditie. Die moet gewoon goed zijn over een week. Ook in de winkel goed bezig geweest. Zo nu en dan moeten de dames en heren voorzien worden van andere kleding. Dan kan ik me lekker even uitleven. Leuk om te doen. Dat geeft zo nu en dan ook lachwekkende taferelen voor de klanten, daar kun je je misschien wel iets bij voorstellen. Het maakt het er alleen maar gezelliger op.En dan is het alweer donderdag. Wilma kwam rond half 8 naar me toe voor een tocht van 40km. De route liep langs de Lier, Kwintsheul, Wateringen en weer terug. Prachtig weer en we hadden er zin in. Volop kletsend over Nijmegen en wat we allemaal mee moeten nemen. Jeetje, we kunnen wel een aanhanger huren. We zijn ook van plan om ons te laten masseren na afloop. Dat heb ik eigenlijk andere jaren niet gedaan, maar hoe lekker kan dat zijn. Wilma had wel weer last van blaren en dat is balen voor haar. Of het nu kwam door haar nieuwe sokken, geen idee. Maar ze loopt wel gewoon door die kanjer!! Zo af en toe even zitten om een pleister aan te brengen, maar dan gaan we er gewoon weer tegenaan. Het mooie is, dat je iedereen met jassen aan ziet fietsen en dat wij met blote benen (en blote schouders) gewoon doorstappen. Wij lopen ons wel warm. Bij de Bonte Haas, langs de Zwet, lieten we ons neerploffen op een lounche-set. Zo, dat was lekker. In het zonnetje, bakkie thee en koffie erbij, mmmmmmmm…..Na een half uurtje konden we het laatste stuk aan. Net voordat we Pijnacker binnen lopen, komen we een bekende tegen. Zo dames, leker aan de wandel? Nee maar 40 km, dan hebben jullie zeker wel trek in kersen? Heerlijk en op het juiste moment. Bedankt Magda!! Wij weer verder. Oké, het is een eind, maar met de benen zit het goed (Wilma was wel blij dat ze Dick z’n slippers aan kon doen!). Ik denk dat dit de laatste oefening was voordat we volgende week van start gaan. De blaren van Wilma kunnen dan helen en de rust kunnen we ook wel gebruiken. Wij kunnen zeggen dat we flink geoefend hebben. Rond het eten kwamen Wim en Ronnie terug van het ziekenhuis in Utrecht. Ronnie heeft een nieuwe C.I. gekregen met allemaal nieuwe technieken. Hij kwam het pad oplopen met een mega koffer. Daar zaten allemaal opladers en attributen en zelfs een afstandbediening  in. Niet normaal meer!!!! Hij had een smile van oor tot oor, zo trots was hij. Nu maar hopen dat het ook beter werkt. Over 6 weken wordt de C.I. opnieuw afgesteld. Nu is het proefdraaien en daar heeft hij in de vakantie lekker de tijd voor. Komt goed!

Zaterdag stonden alle spullen voor Jasper en Edwin klaar. Ze gingen op kamp. Edwin is een van de hoofdleiders en heeft veel voorbereiding gehad. Het moet allemaal goed en tot in de puntjes (heel herkenbaar). Jasper had er reuze zin in en vooral in de bonte avond. Het thema is “wat je later worden wil”. “Rijk” is het geworden (idee van Corine). Hij zag er zo gaaf uit. Ook nog iets meegekregen van Ed z’n vriendin, zo leuk! Helemaal Heppie de Peppie die Jasp. Het was wel jammer dat ik hem niet weg kon brengen. Dat is voor het eerst. Ja, dat is nu even anders nu ik ook op de zaterdag werk. Gelukkig kwam hij voordat hij wegging nog even in de winkel. Ik zag aan hem dat hij er zin in had. Dat gaf een goed gevoel. Toen ik eenmaal klaar was en naar huis ging, was het snel omkleden en naar mijn zus Irma. Die was van de week 50 jaar geworden en gaf thuis een feestje met heerlijke hapjes en wijnen. Ontzettend gezellig!! We waren met 7 van de 8 broers en zussen. Dat was een tijd geleden. Dat moesten we gelijk even vastleggen op de foto (foto volgt nog).

En dan is het alweer zondag. Een dag dat niets hoeft. Luieren en genieten. Oké, er zijn 3 wassen gedraaid, maar dat is het werk niet. Vooral buiten in de zon zitten. Wel af en toe even op de computer kijken. Het is nl de planning dat mijn schoonmoeder vanavond in een luchtballon stapt. Dat hebben we in december voor haar verjaardag gegeven. Ooit heeft ze me verteld dat ze dat zo leuk zou vinden (dat knoop ik in mijn oren!). En het mooie van alles is, Wilma (mijn wandelmaatje) heeft hetzelfde voor haar man geregeld. Laten ze nu met dezelfde ballon meegaan. Het is toch niet te geloven!!! Ik ben benieuwd hoe ze het vinden. Het weer moet wel goed blijven, daar hangt het nu nog vanaf. Jullie lezen en zien volgende week hoe het verlopen is.

Ik zou zeggen, steek de bbq maar aan en trek de fles open. Van zulke dagen moet je het nemen. Proost allemaal, op volgende week.

Liefs, Yvon.

Een lekker begin…

Lieve vrienden,

Ja ja, ik heb een eigen site!! Dat heeft Bart super gaaf gedaan. Ik moet nog even kijken wat allemaal kan, maar daar heb ik na de 4-daagse meer tijd voor. Nu vooral focussen op Nijmegen. Van de week al heel wat spulletjes gekocht. De voetjes zijn goed, al moeten die heel wat verduren zo die dagen in de winkel staan. Je loopt heel wat af! En dan moet ik zonodig die leuke laarsjes aan (met hak!), want die staan zo leuk. Ik doe het mezelf aan, ik weet het. Ik zit dan ook geregeld met mijn voeten in een teil en worden mijn voetjes heerlijk gemasseerd door mijn vent. Neem nou afgelopen maandag, we hadden VIP-dag. Normaal beginnen we om 12.00 uur, maar nu stonden we om half 9 al alles klaar te zetten. En ja hoor, de eerste mensen stonden al voor de deur te wachten. Wij dachten nog, het zal niet zo druk worden met dat warme weer, maar er stonden op een gegeven moment zelfs rijen voor de pashokjes. En wij maar koffie, thee, jus d’orange en prosecco schenken. Zo leuk om te doen. De sfeer zat er goed in en dan vliegt zo’n dag. Om 21.00 uur gingen de deuren dicht en zat de dag erop. Wat ik die dag tussendoor even gedaan heb, is mijn laatste, mijn allerlaatste overblijf gedraaid. Het is genoeg geweest, geen kinders meer op de lagere school, ik ga nu echt volop in de winkel werken. Toen ik op school kwam stond Eugenie er met een kado namens de overblijf. Heel lief! De kinderen vroegen ook waarom stop je dan? Fijn dat ze dan zeggen dat ze het jammer vinden. De grootste doerak van de school zei, waarom blijf je niet? Ik zeg nog dat mijn jongens hier niet meer zitten, dat ik niemand meer heb op school. Zegt ie, je hebt mij toch!! Kippevel, ik heb toch al een zwak voor dat ventje. Ik ga ze zeker missen. Wat wel heel zuur was en ik was er gewoon ziek van.  Je loopt zo’n 16 jaar op school rond, bent klasseouder, doet de overblijf, gaat mee op schoolreis, helpt op sportdagen, maakt schoon en gaat mee op kamp, maar geen hand of iets van iemand van het team. Ik ben er zo weggegaan en weer naar de winkel gegaan. Heel vreemd, maar duidelijk genoeg geweest.

Donderdag , op mijn verjaardag, zijn Wim en ik naar Bruchterveld (3 uur heen en 2,5 uur terug) gereden. Mijn schoonzus werd diezelfde dag 50 jaar en omdat ze ook net verhuist waren, konden we dit mooi op mijn vrije dag even doen. Wel een eind weg zeg!! We hebben langer in de auto gezeten dan dat we daar waren, maar het was erg gezellig. Wat een heerlijk huis, met een geweldige tuin. De herten staan bij hem in de achtertuin! Ja, dat hebben ze goed voor elkaar. Om half 5 waren we thuis en hebben we de bbq aangestoken. Samen met mijn schoonouders heerlijk in de tuin gegeten. ‘s Avond kwam er nog meer visite en was ik ook nog eens echt jarig. Ik ben zeker niet vergeten, op Hyves, Facebook, met smsjes en dan mijn surprice-party, het kan niet op allemaal.

Zo en dan heb ik net 2 volle dagen gewerkt en merk ik dat ik best moe ben. Zo lekker dat Wim en ik morgen naar Voorne gaan fietsen en daar een overnachting hebben. Even relaxen!! Edwin en Manulela zorgen voor het eten en dat geeft een lekker gevoel. ook wel fijn dat het vakantie is en dat de jongens kunnen uitslapen. Ze hebben van de week hun rapport gehaald. Ik ben supertrots, geen van beide een onvoldoende op hun rapport. Ze doen het zo lekker!! Ik kan ook niet wachten tot ik op vakantie ga, dat ik in het vliegtuig zit. Met elkaar weg en genieten. Hopelijk wel met een medaille in de pocket. Ja ja, dat gaat sneller dan je denkt. De weken vliegen voorbij. Maandag 18 juli gaan we de startbewijzen ophalen. Een goeie 2 weken en dan is het zover. Nijmegen here we come!

Volgende week lezen jullie mij weer. Voor degene die met vakantie gaan, geniet er lekker van! Je moet er een jaar lang op teren, dus neem het er van. Have fun!!!

Liefs, Yvon

Fantastisch!!!

Lieve allemaal,

Ja hoor, het is een feit! Madelon is vanaf 1 september eigenaresse van Lake Side Pijnacker. Echt geweldig. Ik vind het zo stoer van haar. En ik weet inmiddels dat ze het kan, het is een topper. Samen met Romy gaan we er lekker tegenaan. Ongetwijfeld is er een heropening. We houden iedereen op de hoogte. Afgelopen woensdag hadden we in de winkel verkooptraining. Om half 7 zijn we begonnen en 10 uur waren we klaar. En hoewel ik het allemaal op mijn eigen manier zal blijven doen, had ik er toch wel wat aan. Er zijn gewoon dingen en manieren die je zelf over het hoofd ziet. Leuk om te doen, maar ook raar. Zo’n rollenspel is dan effe anders omdat het niet echt is. Maar ik begrijp de bedoeling wel en daar gaat het om. Fijn dat het zo in de winkel kon, want normaal zou je de hele dag in Rosmalen moeten zijn. Van de week heb ik ook donderdag gewerkt en dat betekende van het een naar het andere. 1x in de 2 weken ben ik ook nog bij een ouder echtpaar aan het helpen met van alles en nog wat. Dus die donderdag ging ik van hun, naar de overblijf, daarna werken, effe eten, om 18.00 uur naar de kapper, snel naar huis, want Madelon en Leon zouden bij ons komen. We gingen overleggen wat we zouden gaan doen met de 12inch-race. Al met al is het allemaal gelukt en was het zo 12 uur. Heel erg gezellig!!

Ook heb ik van de week een vergadering thuis gehad van de Ubuntu’s. Alles nog even doornemen voor de Dolle Zaterdag. Na wat strubbelingen van de week is het allemaal toch nog op tijd binnen. Alle spullen van de winkeliers, het Rad van Avontuur heb ik kunnen regelen bij de Wijkvereniging Koningshof. Vrijdag een heerlijke dag gewerkt samen met Romy en dat voelde super goed. Lekker druk, goed verkocht, we waren echt blij! Om 21.15 uur waren we klaar en kon ik naar de Guyter. Daar hadden Wim en ik afgesproken. Vrienden van ons zouden er ook naartoe komen. We hebben er een leuke avond gehad. Jamie van Direct was er die avond deejay. Lekkere muziek!! Alleen ben ik vergeten foto’s te maken. Jammer!! Na een korte nacht stonden we om 6 uur op. Wij zouden om 7 uur op de Klapwijkseweg zijn om alles op te zetten voor de Dolle Zaterdag. Wat een weer zeg 🙁 . Zo jammer. En als je weeronline keek, zou het nog wel even aanhouden. De eerste mensen kwamen om 9 uur en die bleven gelukkig een tijdje. De jongeren hebben flink de handen uit de mouwen gestoken en auto’s staan wassen. Ik kon me flink uitleven op het rad van avontuur. Leuk om te doen! Samen met Stan hebben we heel wat rondes gedaan. ‘s Middags heb ik zelf auto’s onder handen genomen. Het had leuker geweest (en drukker) als er een zonnetje had geschenen, maar dat mocht de pret niet drukken. Dit was oh zo belangrijk voor de teambuilding. Om 4 uur zat het erop en ben ik met Ronnie naar huis gegaan. Daar eerst op mijn gemak een wijntje genomen en bij gekomen van alle drukte. Rond 5 uur ging ik weer de hort op. We hadden in de Guyter (ja alweer!!!) afsluiting van Wim z’n voetbalteam. (dit team is al 2 jaar gestopt, maar we kunnen niet zonder elkaar hi hi). Wie zaten er op het terras, broer en schoonzus samen met vrienden. Daar effe gezellig staan kleppen en toen naar de rest. Die stonden allemaal al te borrelen bij de bar. Bere gezellig was het met elkaar. We hebben daar met 32 man zitten eten. Altijd zo lekker. En wat zo gaaf was, ik heb een rondje gemaakt voor Ubuntu en heb daar € 200,00 bij elkaar opgehaald. Echt super van ze!

Vanmorgen om 8 uur vertrokken voor een rondje. We zouden lopen tot een uur of 12, zodat we ‘s middags nog het een en ander konden doen. Wilma heeft een ontstoken vinger opgelopen en daar heeft ze antibiotica voor. Dan moet je niet teveel vergen van je lichaam. Onderweg in de Delfse Hout mochten we bij een boogschietvereniging naar de wc. Ze waren de boel aan het klaarzetten voor een feestje. De champagne stond al klaar (helaas niet voor ons!). We liepen weer vrolijk (ook zonder slok!) weer verder. We hebben een lekker rondje gemaakt en kwamen terug lopen via de Oude Leede. Daar een plasstop gehouden bij Wilma d’r dochter. Die kleine was zo blij, leuk om te zien. Hele verhalen en dat ze pannenkoeken had gegeten bij Oma ijs. Ik zei, oh lekker, tijd geleden dat ik die op heb. Zegt Wilma d’r schoonzoon, wil je er 1.  Nee joh! Je kan er een krijgen hoor. Nou ja, doe dan maar. Zaten we daar bij pannenkoek restaurant “van Niel” lekker te genieten. Daar komen we zeker vaker, ha ha. Toen we weg wilden gaan vroeg Indy of ze mee mocht. Dat hebben we gewoon maar gedaan. Leuk voor die kleine. En achter die wagen loop je net weer even sneller. En zo waren we inderdaad 12 uur thuis. Er staan nu nog 2, misschien3 x 40km op het program. Nog 21 dagen, we zijn aan het aftellen. Het lijstje met blarenpleisters, leukoplast en druivensuiker ligt al klaar.                                            Tot zover het weekverslag.

Liefs, Yvon.